Columns

Al in haar Libelle–tijd begon Trudy Kunz met het schrijven van columns en persoonlijke rubrieken waarin zij vertelde over de dingen die haar raakten. Alles op het gebied van vriendschap, liefde, psychisch en/of lichamelijk ongemak, uitgaan, reizen, leven en laten leven kwam uitgebreid aan bod. In het maandblad Plus schrijft zij sinds 2006 in de rubriek lifestyle een licht ironische column over schoonheid in de breedst mogelijke zin.  


Trudy Kunz in Plus oktober 2012
Plus, oktober 2012
Lees de column ’Trudy toont haar goede wil in de spa’

Misschien houdt u van bewegen. Misschien vindt u bewegen wel het lekkerste wat er is. Dan bent u een gezegend mens, want dan combineert u twee dingen – lekker en gezond – die in mijn leven helaas zelden samengaan. De meeste dingen die ik lekker vind, zijn per definitie ongezond: grote punten boterkoek, meer dan drie glazen wijn per dag, lang zonnebaden, lang stilzitten en nog zo wat varianten.

Maar gelukkig is er de spa. Een bezoek aan een spa, in goed Nederlands wellness– of beauty– center, is (op het bedrijven der liefde na) voor mensen zoals ik het enige tijdverdrijf waarbij lekker en gezond hand in hand gaan. Waar zouden wij zijn, wij onverbeterlijke smulpapen, luiwammesen en andere zondaars, als wij de spa niet hadden? De spa als alibi, de spa als excuus. Eenmaal per jaar verdwijnen wij in de spa om onszelf en onze omgeving te bewijzen: zie je wel, wij weten heus wel wat goed voor ons is; een gezonde geest in een gezond lichaam, dáár gaat het om!

Ik was dan ook blij verrast toen vrienden me uitnodigden voor een weekendje naar het Belgische kuuroord Spa. ”We hebben gelezen ”, zei mijn vriendin, ”dat er daar zulke leuke terrasjes zijn, en goede restaurants, compleet met Michelin–ster. En in het centrum is een casino tot vier uur ’s nachts geopend! ” Lekker en ongezond: ik was meteen te porren. Maar als er tijd over is, ga ik ook nog even in een zwavelbad. Zijn mijn lijf en ik weer voor een jaartje klaar.

 


Trudy Kunz in Plus september 2012
Plus, september 2012
Lees de column ’Trudy Kunz is geen zwarktijker’

Allergieën ontwikkelen zich langzaam, zoals bekend. De mijne heeft er denk ik een jaar of tien over gedaan om deze zomer plotseling tot uitbarsting te komen. Ik blijk allergisch voor de kleur zwart. Ik kan er niet meer tegen. Of liever gezegd: mijn ogen verdragen het niet langer dat zwart zich altijd en overal aan hen opdringt. Lente, zomer, herfst en winter – al mijn vriendinnen lopen erbij alsof ze permanent iemand moeten begraven. Laatst was er één die voor de tweede keer trouwde. Niet alleen zij, maar alle feestgangers gingen in het zwart gehuld terwijl iedereen, inclusief de bruid zelf, toch echt wel blij was met de man van haar keuze. Van de weeromstuit regende het de ganse dag pijpenstelen. Daar vraag je ook om met zoveel stemmigheid.
Een paar weken geleden liep ik me in een Turkse badplaats te vergapen aan de kleurrijke sjaals die me uit alle winkels tegemoet wapperden. Al dat rood, geel, blauw, groen en paars – ik kon er geen genoeg van krijgen.

Ineens besefte ik wat ik in mijn thuisland tekort kwam. Ik wilde kleur!

Geholpen door de absurd lage prijs die men ervoor vroeg, begon ik als een dolle in te slaan. Het zou me niet gebeuren dat ik weer een herfst met louter zwart tegemoet ging. Mijn wijde omgeving zou ik verblijden met zo’n prachtsjaal in alle kleuren van de regenboog. Misschien moest ik er zelfs eentje opsturen naar de weervrouwen van de televisie. Tien tegen een dat ze dan vanzelf een zonnig najaar zouden voorspellen...


Trudy Kunz in Plus juli en augustus 2012
Plus, juli–augustus 2012
Lees de column ’Trudy Kunz wanhoopt bij haar koffer’

Het is een bekend gegeven: naarmate de leeftijd vordert, heeft men meer verfjes en smeerseltjes nodig om het lichaam enigszins aantrekkelijk te houden. Dat is helemaal niet erg, zolang men maar thuisblijft. Maar zodra men op reis wil, ontstaat een logistiek probleem dat voor vrouwen helaas nijpender is dan voor hun mannelijke wederhelft.

Terwijl de man met zijn flesje aftershave en scheerkwast aan een klein hoekje in de koffer genoeg heeft, claimt zijn vrouw vrijwel de gehele overgebleven ruimte om haar privédrogisterij annex –parfumerie een plek te geven. In menige slaapkamer leidt dat al ruim vóór vertrek tot echtelijk gekrakeel.

Natuurlijk ligt de oplossing voor de hand. Een vrouw moet niet alles willen meeslepen, maar keuzes maken. Verstandige, weloverwogen keuzes. Nu weet ik niet hoe het u vergaat, maar ik verander zodra ik mijn koffer moet pakken in een kip zonder kop. Ik kan ineens geen onderscheid meer maken tussen wat ik echt, een klein beetje of helemaal niet nodig heb, en neem van de weeromstuit te weinig van het goede en te veel van het verkeerde mee.
Eigenschappen zijn, net als alles, niet eerlijk verdeeld in de wereld. Ik ging eens een weekje weg met mijn zus en ondanks onze identieke genen bleek zij heel wat beter georganiseerd dan ik: van alles wat zij nodig had, had zij een afgestemde dosis bij zich, in een nog ongeopende verpakking (lekt niet, loopt niet leeg!) en overzichtelijk gerangschikt in een modieuze en tegelijkertijd zeer praktisch ingerichte tas.

Mijn zus was zo gul mij alles te ’lenen’ wat ik zelf weer eens niet bij me had. Sindsdien reis ik eigenlijk het liefst met haar.


 

Een op maat geschreven of gesproken column?

Wilt u uw jaarverslag, speech, gedenkboek, meeting of symposium opluisteren met een geschreven of (door haarzelf) gesproken column van Trudy Kunz? Dat kan.

Geen onderwerp op het gebied van human interest is haar vreemd en vanuit haar ruime ervaring weet zij voor een breed scala aan lezers/toehoorders de juiste toon te vinden.

U kunt zich via de pagina ‘contact’ met Trudy Kunz in verbinding stellen.